لينك مطلب | نوشته شده در 85/08/10
ساعت توسط
مهفا
|
نَزیلُکَ حَیثُ مَااتَّجَهَت رِکابی وَ ضَیفُکَ حَیثُ کُنتُ مِنَ البِلادِ ((من بر تو فرود می آیم هر کجا که راحله ام فرود آید....و مهمان تو هستم در سرزمینی که باشم یا مولای یا صاحب الزمان (عج) و اما... در اين نظر تا بينهايت نگاه عشق مي مانم روزي که آمد و به من پرواز را آموخت و من در شوق پريدن در اين رفتنها و ماندنها چيزيست بنام شور عشق شور عشق مي برد در حاليکه ناتواني پرنده زخمي را پرواز مي دهد شور عشق در باغستانهاي بيجان گلها و بوته ها را بارور مي کند.... مرا ناميست بنام عشق و سرآغاز من بنامش بسم الله الرحمن الرحيم تقدیم به مادر هستی بانوی یاسهای عاشقی"حضرت زهرا"