از خیابانهای شهر می گذشتم
تا کوچه های خاکی آبادی
روزهای کودکی
بوی خاک
زادگاه مادری
مهربان وطن!
روزهای کودکی یکی یکی از برابر چشمانم گذشت. صدای هوهوی باد بر تپه های بلند آبادی
و صخره هایی که کودکیمان بر آن نقش می بست
و انعکاس صدای اذان در برابر قله های بلند که تکرار آواز بلند مسلمانیست
اما افسوس این روزها این روزها آبادی بوی دود گرفت و فردا چه خواهد شد؟
