بازگشتم با همه گناهانم

 نشنیده ام بنده گناهکاری را از درگه خود برانی

باور ندارم!

همان که از دست تو جام محبت نوشید

همان که ظرف محبت شکست

..

آمده ام که خود گفتی باز آ هر آنکه هستی باز آ

خود گفتی:

ای بندگان من اگر گناه بیکران کردید از رحمت خدا نومید نباشید..که همه گناهانتان را می آمرزم

قل يعبادي الّذين اسرفو لا تقنطو من رحمة الله انّ الله يغفر الذّنوب جميعا انّه هو الغفور الرّحيم

                    

لحظات نابی که همراه عاشقانت چشم به راه سپیده بودیم

منتظرانت را که با شکستگی و خستگی در نگاه تو خیره شده بودند

من خسته راهم اما ...وقتی تو به من گفتی بیا آمدم

نبودی ! من ندیدمت ! چشم من لایق دیدار نبود

راست گفته اند دیدار تو به عشق من قد نمی دهد

راست گفته اند از من بزرگتر ها در عشق تو مانده اند

هم اینکه به من اجازه می دهی نام تو را بخوانم برای من کافیست

    دل من اگر شکسته به فدای چشم مستت

                                        سر خم می سلامت شکند اگر سبویی

رمضان درخشید و لبخند زد

اما من هنوز همان منم بیا از من رهایم کن...

ماه خدا بر بندگان خدا مبارک

 همه روزها تو را خواندم

همه روزهایی را که با نام تو آغاز کردم و کودکیهایم را به یاد تو بزرگ شدم

با تو پرورده شدم و در زمین خوردنهایم نام تو را صدا زدم

به انتظار بگو من هنوز هم هستم

به انتظار بگو من هنوز نشکستم

شنیده ام ز کسی که سوار می آید

مرد انتظار می آید

به نرگسان بگو نو بهار می آید

و من هنوز به لب جاده ها منتظرم

ادرکنی و لا تهلکنی