امام جعفر صادق علیه السلام:

  به راستى كه دل در درون سينه بى قرار است و به دنبال حقیقت مى ‏گردد و چون به آن رسيد ، آرام و قرار مى ‏گيرد / اصول كافى جلد 2 صفحه 421

لا تأخذه سنه و لا نوم....او را هرگز خواب فرا نمی گیرد......

يَسْأَلُهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ «29» فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ «30»

تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از او تقاضا مى‏كنند، و او هر روز در شان و كارى است! (29)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟! (30)   ((سوره الرحمن))

و چگونه ما تو را فراموش می کنیم؟در حالی که در هر نفسمان تو جاری هستی...و همیشه محتاجیم!

رفت بی آنکه حسش کنم...آمدنش را نفهمیدم..فقط صدای زمزمه هایش در گوشم مانده..
ای ماه پربرکت خدا
ای لحظه های بارانی رحمت
ای باغ شکوفای عرفان و معرفت
همگان دست دراز کردند تا ماه را بگیرند...و دستشان به ماه رسید..
در استانه رفتن...برایم دعایی بخوان...به آهنگ ناب ربنا
ربنا لاتزغ قلوبنا.....
تا دیداری دوباره قلبهایمان ثانیه ها را خواهد شمرد...باشد که فردا عید قلبمان باشد..دستی به دعا بر آریم و بخوانیم تا امامان به قلبمان روشنی دهدو تا تو هستی ای ماه محبوب خدا... عطر نرگس زیباترین رمضان را  ...برایمان به ارمغان آورد...تا لحظه هایمان به بهاری حقیقی متصل شود...
یا مقلب القلوب و الابصار...یا مدبر اللیل و النهار...حول حالنا الی احسن الحال

مثل شهاب از مقابل دیدگانم گذشت..چنان سرعتی که چیزی ندیدم..رورگاری در غفلت
روزگاری در بی خبری!
روزگاری که در لحظه های بی تو بودن گذشت و من و ما همه بی خبر از تو بودیم...و چه زود گذشت
چه آسان ما تو را جدی نگرفتیم و تو نگاهت را از ما نگرفتی...و سایه به سایه مراقب ما بودی تا از راه به چاه نیفتیم..
ما قافله بی خبرانیم...که در این عمری که چون برق در گذر است..می گذریم...دریغ از لحظه ای که تو را بشناسیم...و منتظرت باشیم..
آری زیادند منتظرانی که حرف می زنند..بساط ندبه پهن می کنند..و وقتی جمع می کنند...جمع می کنند..و من هم!
ای کاش بفهمیم..که به تو بیش از همه نیازمندیم..بیش از خورشید، بیش از آب.....
کمکم کن به عشق برگردم
کمکم کن که عاشقت بشوم
.....و در این درنگ با خود می اندیشم..کاش برگردم کاش برگردی...